Συνέντευξη με έναν ιππίατρο

Συνέντευξη με έναν Ιππίατρο

20 Φεβρουαρίου 2013

Επειδή πολλοί μαθητές αναζητούν επαγγέλματα με θετικές προοπτικές στην αγορά εργασίας αποφασίσαμε να αναζητήσουμε συνεντεύξεις στο διαδίκτυο από επαγγελματίες του χώρου. Βρήκαμε λοιπόν μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη ενός κτηνιάτρου με ειδίκευση στα άλογα. Σας την αναδημοσιεύουμε και σας την παραθέτουμε.

Το νέο μας αφιέρωμα είναι στην ιππιατρική, την πολύτιμη επιστήμη για τους συναθλητές – άλογα μας. Επικοινωνήσαμε με τον Αλέξανδρο Μητσόπουλο, έναν από τους παλαιότερους και πιο έμπειρους κτηνιάτρους της χώρας μας με ειδίκευση στα άλογα, και με την Έλενα Κρεμιώτη, μία μελλοντική συνάδελφο του. Σίγουρα και οι δύο έχουν ένα κοινό στοιχείο, είναι μεγάλοι λάτρεις του αλόγου. Θελήσαμε να εξετάσουμε κάποιες γενικές πτυχές της επιστήμης τους μέσα από το μάτι της εμπειρίας αλλά και του νέου αίματος του χώρου. Μέσα από αυτή την κουβέντα ακούσαμε πολλά ενδιαφέροντα πράγματα, πήραμε κάποιες πολύ χρήσιμες συμβουλές και θέλουμε να τα μοιραστούμε μαζί σας. Καλή σας ανάγνωση…

Θα θέλαμε να μας μιλήσετε λίγο για τα πρώτα σας βήματα στην κτηνιατρική
Α.Μ: Όλα ξεκίνησαν από την αγάπη και το ενδιαφέρον για τα άλογα λόγω του γεγονότος ότι ο αδελφός της μητέρας μου υπήρξε ιδιοκτήτης και ιπποπαραγωγός ιπποδρομιακών αλόγων στη Λαζαρίνα Καρδίτσας. Πηγαίνοντας συχνά στο ιπποφορβείο έκανα τα πρώτα βήματα στην ιπποκομία, την ιππασία και την περιποίηση – περίθαλψη αλόγων. Εποχές δεκαετίας 1970 όπου ο ιππόδρομος άκμαζε και υπήρχαν ελάχιστοι ιππικοί όμιλοι, και δύο μαγαζιά με είδη ιππασίας!
Εκεί ήρθε και το έναυσμα για κτηνιατρικές σπουδές, βλέποντας τους κτηνίατρους Β. Ψύχο και Ά. Ομήρου να εξετάζουν και να θεραπεύουν φοράδες και πουλάρια. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η περίοδος αναπαραγωγής, τοκετών αλλά και η διατροφή των ίππων.
Έτσι μετά τη συμπλήρωση του Λυκείου ξεκίνησα τις προπτυχιακές σπουδές μου στην κτηνιατρική στο University Of Connecticut στις ΗΠΑ.
Στην Αμερική η κτηνιατρική χρειάζεται 8 χρόνια σπουδές εκ των οποίων 4 προπτυχιακά -συνήθως στη ζωοτεχνία- και 4 πτυχιακά. Στην Ευρώπη οι κτηνιατρικές σπουδές διαρκούν 6 χρόνια. Τελειώνοντας το Πτυχίο BSC Animal Science –Equine Production συνέχισα τις σπουδές μου στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης σε μια από τις δυο κτηνιατρικές σχολές που έχει η Ελλάδα (η δεύτερη είναι στην Καρδίτσα) απ’ όπου αποφοίτησα το 1988 με δίπλωμα κτηνιατρικής. Επειδή η ιππιατρική ήταν μια από τις ωραιότερες και πιο ενδιαφέρουσες ειδικότητες της κτηνιατρικής συνέχισα τις σπουδές μου και το 1991 πήρα Master’ s in Veterinary Surgery – Equine Surgery Orhopaedics (χειρουργική ιπποειδών και ορθοπεδική χειρουργική ιπποειδών) από την κτηνιατρική σχολή της Γλασκώβης.
Ως υπότροφος του ιδρύματος κρατικών υποτροφιών είχα τη δυνατότητα να κάνω και μια διδακτορική διατριβή που δυστυχώς έμεινε ημιτελής.

Ε.Κ: Είμαι στο τέταρτο έτος των σπουδών μου στο πανεπιστήμιο Szent Istvan της Βουδαπέστης, το οποίο θεωρείται από τα καλύτερα της Ευρώπης. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ήθελα να γίνω κτηνίατρος και, με τη βοήθεια των γονιών μου, αυτό το όνειρο έχει σχεδόν γίνει πραγματικότητα. Μου αρέσει πολύ να δουλεύω με τα ζώα και παρόλο που η ευθύνη είναι μεγάλη, αυτό που αισθάνομαι όταν καταφέρνω να βοηθήσω τους ασθενείς μου είναι ανεκτίμητο.

Τι συμβουλές θα δίνατε στα νέα παιδιά που θέλουν να ακολουθήσουν το επάγγελμα σας;

Α.Μ: Θα τους πρότεινα μια 3ετή ειδικότητα στα άλογα σε πανεπιστήμιο του εξωτερικού αφού συμπληρώσουν τις βασικές σπουδές, και τα καλοκαίρια να ασχολούνται συνέχεια με άλογα. Μια βασική προπαιδεία στην ιππασία χρειάζεται γιατί ένας κτηνίατρος από τη θέση του ιππέα μπορεί να καταλάβει καλύτερα μια χωλότητα από κάποιον που δεν ίππευσε ποτέ στην ζωή του.
Ανατρέχοντας στο πτυχίο Animal Science- Equine Production (ζωοτεχνία) ακόμα και μετά την πάροδο 20 ετών πολλά από τα μαθήματα που διδαχτήκαμε τότε παραμένουν επίκαιρα.

Πόσο δύσκολη είναι η δουλειά σας και τι ιδιαιτερότητες έχει η ειδίκευσή σας στα άλογα;

Α.Μ: Δεν τίθεται θέμα ότι η ειδίκευση στα άλογα είναι τρομερή ενότητα αλλά έχει και αρκετά μειονεκτήματα. Η καθεαυτό ενασχόληση με ένα τόσο ωραίο ζώο είναι πλεονέκτημα, οι αλλαγές παραστάσεων, τα ταξίδια στο εξωτερικό, οι αποστολές με άλογα έχουν αρκετό ενδιαφέρον. Νομίζω ότι η παροχή κτηνιατρικών υπηρεσιών σε άλογο-αθλητή είναι πάντοτε μία πρόκληση. Βέβαια υπάρχουν πολλοί τομείς για ειδικότητα, όπως κολικοί, χειρουργική μαλακών μορίων, οφθαλμολογία, αναπαραγωγή, ορθοπεδική, παθολογία νεογνών και ειδικότητα σε απεικόνιση.
Από τα μειονεκτήματα είναι οι μακροχρόνιες σπουδές συνολικά γύρω στα 10 χρόνια, το μεγάλο κόστος αρχικής επένδυσης σε εξοπλισμό, αλλά και οι τεράστιες αποστάσεις που διανύουμε κάθε μέρα.
Επίσης παραμένει πάντοτε δύσκολη η επιλογή και διάγνωση παθήσεων ιδίως σε άλογα που έχουν και μεγάλη οικονομική και συναισθηματική αξία.
Έχοντας διδάξει 2 χρόνια χειρουργική και παθολογία ιπποειδών στην Κτηνιατρική Σχολή Καρδίτσας θα πρότεινα ότι όσοι θα ασχοληθούν με τα άλογα πρέπει να αγαπούν αυτό το ζώο και να το σεβαστούν. Πρέπει να είναι διατεθειμένοι να ενημερώνονται για τα νέα δεδομένα και συνεχώς να μετεκπαιδεύονται.
Μέσα στην τελευταία δεκαετία έχουν αλλάξει τόσα πράγματα λόγω της κοινοτικής νομοθεσίας, λόγω καινούριων τεχνικών, θεραπειών. Άλλωστε νομίζω ότι κάποιος πετυχαίνει τους στόχους του όταν αγαπήσει αυτό που κάνει.

Ε.Κ:Τα θετικά του επαγγέλματος είναι η σίγουρη επαγγελματική αποκατάσταση αφού σύμφωνα με τις τελευταίες στατιστικές έρευνες η ανεργία στο επάγγελμα του κτηνιάτρου είναι σχεδόν μηδενική και αυτό που εγώ θεωρώ σημαντικότερο είναι η συναναστροφή με τα ζώα. Στα αρνητικά είναι το μη σταθερό ωράριο καθώς και η ψυχολογική φόρτιση όταν τα περιστατικά δεν έχουν την επιθυμητή κατάληξη.

Ποιες είναι οι ασθένειες που εμφανίζονται συχνότερα σήμερα;

Α.Μ: Από τις πιο συνήθεις παθήσεις που αντιμετωπίζουν τα αθλητικά άλογα είναι οι χωλότητες, τα ορθοπεδικά προβλήματα και οι κολικοί. Οι κολικοί που αποτελούν σύνδρομο και όχι ασθένεια νομίζω ότι οφείλονται στο συνεχές στάβλισμα των ίππων επί 22ώρου βάσεως. Μην ξεχνάμε ότι το άλογο είναι χορτοφάγο ζώο που από τη φύση του έμαθε να ζει ελεύθερο. Ο συνεχής σταβλισμός του προκαλεί ασθένειες αλλά και επίκτητες κακές συνήθειες.
Οι ορθοπεδικές παθήσεις είναι και αποτέλεσμα της συνεχούς αιμομιξίας- κληρονομικού χαρακτήρα αλλά και της πρόωρης συστηματικής προπόνησης. Είναι γνωστό ότι το Navicular syndrome έχει κληρονομικότητα αλλά και ότι νέα πουλάρια 4-5 ετών όταν προπονηθούν εντατικά εμφανίζουν πρόωρα ορθοπεδικά προβληματάκια.

Ε.Κ: Η αζωτουρία, γνωστή και ως παραλυτική μυοσφαιρινουρία, είναι μια επώδυνη ασθένεια των βασικών μυών. Μπορεί να παρουσιαστεί μετά από άσκηση, ιδίως εάν το άλογο αρχίσει να ασκείται μετά από μια περίοδο ανάπαυσης. Το άλογο ιδρώνει ασταμάτητα, γίνεται δύσκαμπτο και αρνείται να κινηθεί. Οι μυς του, ιδίως εκείνοι της ράχης και του πίσω μέρους του σώματός του, γίνονται σκληροί και πονούν. Το άλογο είναι ανήσυχο, αναπνέει γρήγορα και αυξάνονται οι παλμοί και η θερμοκρασία του. Μπορεί να εμφανίσει σκούρα κόκκινα ούρα και να αντιμετωπίζει δυσκολία στην ούρηση. Σε αυτές τις περιπτώσεις το άλογο πρέπει να αναπαυθεί και ο κτηνίατρος χορηγεί παυσίπονα και αντιφλεγμονώδη.

Κολικός: Όταν ένα άλογο κείτεται και κυλιέται συνεχώς στο έδαφος, έχει ανήσυχο βλέμμα ή προσπαθεί συνεχώς να κλωτσήσει ή όταν αρχίσει να ιδρώνει είναι πιθανόν να πάσχει από κολικό, μια ασθένεια που μπορεί να είναι θανατηφόρα. Ο κολικός μπορεί να προκληθεί από ξαφνική αλλαγή στη διατροφή του αλόγου, από προνύμφες ή από έμφραξη του παχέος εντέρου από συμπαγή μάζα τροφών. Θα πρέπει η στρωμνή στην οποία σταβλίζεται το άλογο να είναι καλή και παχιά ώστε να αποφευχθούν πιθανοί τραυματισμοί και ο ιδιοκτήτης θα πρέπει αμέσως να αναζητήσει τη βοήθεια ενός κτηνιάτρου. Μέχρι να έρθει ο κτηνίατρος θα πρέπει να βγάλει από τον στάβλο του αλόγου κάθε είδους τροφή καθώς και το νερό. Το άλογο θα πρέπει να περπατήσει χωρίς όμως να εξαντληθεί. Ανάλογα με το είδος του κολικού, ο κτηνίατρος μπορεί να χορηγήσει κάποια λιπαντική ουσία, όπως η υγρή παραφίνη ή κάποιο παυσίπονο ή μυοχαλαρωτικό. Ορισμένες φορές ενδέχεται να χρειαστεί χειρουργείο.

Η ενδονυχίτιδα είναι μια επώδυνη ασθένεια των ποδών, η οποία είναι αποτέλεσμα φλεγμονής στους ευαίσθητους υμένες της τρίτης φάλαγγας. Σε σοβαρές περιπτώσεις το άλογο ιδρώνει, τρέμει και γενικά νιώθει έντονη ενόχληση. Επειδή συνήθως τα μπροστινά πόδια προσβάλλονται περισσότερο από τα πίσω, το άλογο προσπαθεί να ανακουφιστεί από τον πόνο γέρνοντας προς τα πίσω, μετατοπίζοντας το βάρος του στα πίσω πόδια. Σε πιο ήπιες περιπτώσεις το άλογο μπορεί απλώς να αλλάζει το βάρος από το ένα πόδι στο άλλο. Η ενδονυχίτιδα μπορεί να προκληθεί από οποιαδήποτε ασθένεια καταλήγει σε τοξαιμία. Η κατακράτηση υμένων μετά τον τοκετό στις φοράδες είναι συχνή αιτία, όπως ακριβώς και η υπερβολική κατανάλωση τροφής. Άλλη αιτία μπορεί να είναι το υπερβολικό τίναγμα. Το κύριο πρόβλημα της ασθένειας αυτής είναι η περιστροφή του οστού της τρίτης φάλαγγας, που προκαλείται από αλλαγές στη δομή του ποδιού. Η άκρη του οστού του πεντάλ που έχει περιστραφεί πιέζει το πέλμα το οποίο με τη σειρά του χάνει το φυσικό του σχήμα. Η άμεση θεραπεία από χειρουργό κτηνίατρο είναι απαραίτητη προκειμένου να ελαχιστοποιηθούν οι μη αναστρέψιμες βλάβες που προκαλούνται στις οπλές στα πρώτα στάδια της ασθένειας. Η θεραπεία περιλαμβάνει τη χορήγηση αντιφλεγμονωδών και παυσίπονων ουσιών. Κυρίως χρησιμοποιείται Phenylbutazone. Σε πολύ ήπιες περιπτώσεις ο γιατρός ενδέχεται να συστήσει ελαφριά άσκηση με συραγωγέα για να τονωθεί η κυκλοφορία του αίματος στα πόδια. Διαφορετικά συστήνεται ανάπαυση. Το άλογο θα πρέπει να σταβλιστεί σε μια επιφάνεια από άμμο και τύρφη, η οποία προσφέρει καλύτερη στήριξη στα πέλματα και ίσως να χρειαστούν ειδικά πέταλα.

Navicular disease (Πάθηση του Σκαφοειδούς): μια εκφυλιστική νόσος του ποδιού που επηρεάζει το σκαφοειδές οστό, ένα μικροσκοπικό οστό το οποίο λειτουργεί ως τροχαλία για τον εν τω βάθει καμπτήρα των φαλάγγων τένοντα πριν τη σύνδεσή του με το κάτω μέρος του οστού του πεντάλ. Η πάθηση του σκαφοειδούς πιστεύεται ότι οφείλεται σε συνδυασμό παραγόντων: κακή διάπλαση του ποδιού, εκφύλιση του σκαφοειδούς οστού και / ή απώλεια της παροχής αίματος στο οστό. Προκαλεί χωλότητα η οποία, κατά τα πρώτα στάδια της νόσου, μπορεί να εξαφανιστεί με την άσκηση. Καθώς η νόσος εξελίσσεται, η περίοδος της χωλότητας αυξάνεται και γίνεται πιο παρατεταμένη. Συνήθως το άλογο όταν αναπαύεται τεντώνει το νοσούν πόδι προς τα εμπρός, ενώ μπορεί να σκοντάψει όταν είναι σε κίνηση ή να δείχνει απρόθυμο να πηδήξει. Ο επιδιορθωτικός εξονυχισμός και το πετάλωμα μπορεί να βοηθήσουν διορθώνοντας την ελαττωματική οπλή. Έχει παρατηρηθεί ότι τα αντιπηκτικά φάρμακα έχουν κάποια ευεργετική δράση ενώ τα αντιφλεγμονώδη βοηθούν στο να ελεγχθεί ο πόνος σε σύντομο χρονικό διάστημα. Κατά τις χειρουργικές επεμβάσεις ο χειρουργός κάνει τομές στα νεύρα της πληγείσας περιοχής του ποδιού -αν και υπάρχει κίνδυνος σοβαρών επιπλοκών- ή μια τομή στους υποστηρικτικούς (suspensory) συνδέσμους του σκαφοειδούς με σκοπό την καλύτερη παροχή αίματος.

Τραυματισμοί στους τένοντες: Οι τένοντες του αλόγου, οι οποίοι μοιάζουν με σκοινιά που συνδέουν τους μυς με τα οστά, κινδυνεύουν λόγω της πίεσης που ασκείται στα πόδια του αλόγου ιδίως όταν πηδά εμπόδια με ταχύτητα. Περισσότερο ευάλωτοι είναι οι τένοντες των μπροστινών ποδιών. Οι τραυματισμοί στους επιπολής και εν τω βάθει καμπτήρες των φαλάγγων τένοντες (που διατρέχουν το πίσω μέρος των μετακαρπίων), στον υποστηρικτικό σύνδεσμο (που βρίσκεται ακριβώς πίσω από το κάτω μέρος των μετακαρπίων) και στον check ligament που βρίσκεται κάτω από το γόνατο είναι συχνότερες και σοβαρότερες. Η αιφνίδια πίεση σχίζει τις ίνες του τένοντα, με αποτέλεσμα το άλογο να νιώθει πόνο, να θερμαίνεται και να πρήζεται το συγκεκριμένο σημείο. Θα πρέπει να φροντίσουμε αμέσως το τραυματισμένο πόδι βάζοντάς του πάγο ώστε να μειωθεί η συσσώρευση αίματος και υγρού στην τραυματισμένη περιοχή. Tα αντιφλεγμονώδη φάρμακα βοηθούν και το πόδι θα πρέπει να ακινητοποιηθεί μόλις το άλογο επιστρέψει στο στάβλο του, ενδεχομένως με τη χρήση νάρθηκα. Η ανάπαυση είναι η μοναδική μακροπρόθεσμη θεραπεία για τους τραυματισμούς στους τένοντες. Πολλά άλογα επιστρέφουν επιτυχώς σε εντατική προπόνηση μετά από ένα διάλειμμα δώδεκα έως δεκαοκτώ μηνών και έπειτα από μια σταδιακή και πολύ προσεκτική εκ νέου εισαγωγή στην άσκηση η οποία συμβάλλει στην ενίσχυση του κατεστραμμένου άκρου.

Παράσιτα: όλα τα άλογα φέρουν εσωτερικά παράσιτα. Αυτά μπορεί να είναι μεγάλοι στρόγγυλοι, μικροί στρόγγυλοι, ασκαρίδες, bots, τριχίνες, παράσιτα των εντέρων, παράσιτα των πνευμόνων και ταινίες. Είναι αδύνατο να εξαλειφθούν εντελώς τα παράσιτα από τον οργανισμό του αλόγου, αλλά η τακτική χορήγηση παρασιτοκτόνων βοηθά στην πρόληψη της υγείας του αλόγου. Συμβουλευτείτε τον κτηνίατρό σας για συμβουλές σχετικά με ένα κατάλληλο πρόγραμμα αποπαρασίτωσης.

Μπορείτε να μας δώσετε κάποιες συμβουλές που πρέπει να γνωρίζουν οι ιδιοκτήτες αλόγων ώστε να μπορέσουν να αποφύγουν κάποιες πιθανές ασθένειες-προβλήματα των αλόγων τους;

Α.Μ: Εάν πάντοτε τηρούμε ένα τακτικό πρόγραμμα σε όλους τους τομείς έχουμε λιγότερες πιθανότητες εκδηλώσεως ασθενειών. Η τακτική αποπαρασίτωση ανά 3μηνο, ο εξονυχισμός και το πετάλωμα, οι εμβολιασμοί ανά εξάμηνο και ο καθαρισμός των δοντιών αποτελούν ένα σωστό προληπτικό πρόγραμμα.
Επίσης καλό είναι να γίνονται ανά 4μηνο εξετάσεις αίματος και ανά 15 μήνες προληπτικές ακτινογραφίες.

Ε.Κ: Πρώτα απ ‘όλα οι ιδιοκτήτες πρέπει να γνωρίζουν τις φυσιολογικές τιμές των ζωτικών σημείων των αλόγων, οι οποίες είναι οι εξής: η κανονική θερμοκρασία ενός υγιούς αλόγου είναι περίπου 38 ° C, η καρδιά ενός ενήλικου αλόγου χτυπά με περίπου 38 παλμούς ανά λεπτό (28 έως 40), ο ρυθμός αναπνοής ενός ενήλικου αλόγου μπορεί να κυμαίνεται από οκτώ έως δεκαοκτώ αναπνοές ανά λεπτό και τέλος ο οιστρικός κύκλος στις φοράδες είναι 21 ημέρες και ο οίστρος διαρκεί 3 έως 14 ημέρες.
Επίσης, είναι σημαντικό, σε συνεννόηση με κτηνίατρο, το άλογο να εμβολιάζεται για ασθένειες στις οποίες ενδέχεται να εκτεθεί.
Τα δόντια των αλόγων μεγαλώνουν συνεχώς. Το μη ομοιόμορφο τρόχισμα μπορεί να οδηγήσει στη δημιουργία αιχμηρών σημείων που προκαλούν πόνο και δυσκολία στο μάσημα. Τα δόντια των αλόγων θα πρέπει να ελέγχονται μία ή δύο φορές το χρόνο και να τροχίζονται (για να γίνουν πιο λεία) από κτηνίατρο ή καλά εκπαιδευμένο οδοντίατρο ιπποειδών.
Λαμβάνοντας υπόψη τον όγκο βάρους που σηκώνουν τα πόδια του αλόγου – όχι μόνο το δικό του σωματικό βάρος, αλλά και του αναβάτη- δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι εμφανίζονται τόσο συχνά χωλότητες στα εξημερωμένα άλογα. Πολύ σημαντικός είναι ο τακτικός εξονυχισμός καθώς και η αντικατάσταση των πετάλων από ειδικό πεταλωτή.
Οι ιδιοκτήτες αλόγων πρέπει να ακολουθούν όλους τους «κανόνες σωστής διατροφής” ώστε το άλογό τους να είναι υγιές, ευτυχισμένο και σε θέση να κάνει τη δουλειά που απαιτείται από αυτό.
Κανόνες σωστής διατροφής:
1. Συνεχής παροχή καθαρού και φρέσκου νερού
2. Συχνό τάισμα με λίγη τροφή
3. Τάισμα ανάλογα με την άσκηση, την ιδιοσυγκρασία και την κατάσταση
4. Τάισμα την ίδια ώρα κάθε μέρα
5. Αποφυγή έντονης άσκησης αμέσως μετά το τάισμα
6. Σταδιακές αλλαγές στη διατροφή
7. Καθημερινή χορήγηση νοστιμιάς
Τα άλογα που ζουν σε στάβλους πρέπει να έχουν την κατάλληλη στρωμνή ώστε να τα κρατά ζεστά και να τα προστατεύει από τραυματισμούς.

Τέλος θα θέλαμε να μας διηγηθείτε ένα δύσκολο περιστατικό που σας έχει μείνει χαραγμένο στη μνήμη. Τι είχε συμβεί, τι κάνατε για να βοηθήσετε το ζώο και πώς εξελίχθηκε τελικά η ιστορία;

Α.Μ: Στα 25 χρόνια ελευθέρου επαγγέλματος πολλά ήταν τα περιστατικά που έχουν μείνει στη μνήμη μου. Κάθε συμμετοχή μου ως κτηνιάτρου αποστολής με την εθνική ομάδα έχει αναμνήσεις – μνήμες, μεσογειακοί 2009, πανευρωπαϊκοί 2005, 2007 , 2006, 2011, βαλκανικοί, ολυμπιακοί αγώνες 2004.
Ένα περιστατικό που μου έμεινε ήταν όταν ένας ίππος εμποδίων από έναν αθλητικό ιππικό όμιλο στα βόρεια προάστια κατά τη διάρκεια μιας διαδρομής τον Σεπτέμβριο του 2010 παρουσίασε πυρετό και εντός ωρών οξεία ενδονυχίτιδα βαριάς μορφής παρόλη την άμεση θεραπεία. Αποτέλεσμα τεραστία συστροφή φάλαγγας με κίνδυνο την υγεία του ζώου. Είναι γνωστό ότι η πρόγνωση στην ενδονυχίτιδα εξαρτάται από τον βαθμό συστροφής και βύθισης της 3ης φάλαγγας. Μετά από δίμηνη θεραπεία η κατάσταση έδειχνε μη αναστρέψιμη και σοβαρή. Συνάδελφοι Έλληνες και ξένοι που κλήθηκαν για δεύτερη γνώμη σύστησαν την άμεση ευθανασία του ίππου. Έχοντας έναν ιδιοκτήτη δεμένο στενά με το ωραίο αυτό άλογο, αποφάσισα την παρανοϊκή παράταση της θεραπείας στηριζόμενος στην καλή συνεργασία του πεταλωτή του ίππου αλλά και στη συνεχή φροντίδα του στάβλου. Με συνεχή εξονυχισμό, διαφορετική φαρμακευτική αγωγή, on line συμβουλές από ξένους και Έλληνες πεταλωτές και απίστευτη ορθοπεδική πετάλωση ο ίππος επανήλθε και όχι μόνον, αλλά στις 6/6/2012 συμμετείχε σε αγώνες dressage λαμβάνοντας ποσοστό 65%.

Ε.Κ: Κάθε περιστατικό που έχουμε στην κλινική έχει τη δική του βαρύτητα και τον δικό του βαθμό δυσκολίας αλλά αυτό το οποίο θυμάμαι πιο έντονα είναι το πρώτο χειρουργείο στο οποίο ήμουν… Ήταν ένα άλογο που είχε κολικό -δεν είναι περίεργο ή σπάνιο περιστατικό για έναν κτηνίατρο αλλά για εμένα που ήμουν άπειρη και συναισθηματικά δεμένη λόγω της αθλητικής μου δραστηριότητας ήταν αρκετά δύσκολο να διαχειριστώ το άγχος μου και τα συναισθήματά μου. Ευτυχώς είχε αίσιο τέλος.

Κ. Μητσόπουλε, κα. Κρεμιώτη, σας ευχαριστούμε πάρα πολύ για τον χρόνο σας!

Στοιχεία Επικοινωνίας

Αλέξανδρος Μητσόπουλος
Κινητό: 6932 299 399
e-mail: alexvetgr@yahoo.com

Έλενα Κρεμιώτη
Κινητό: 6948 356 578
e-mail: elenakremioti@gmail.com

πηγή: horseriders.gr

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s